Mot précédent
rougeur
Mot suivant
rougissant(e)
rougir
rougir, vb. intr. 01 [devenir rouge] : rouji(r), rouzi(r) ; vnir roz ◊ Les feuilles rougissent à l’automne. Bann fëy i rouji kan lotone i rantr'. ◊ Les crevettes rougissent au chauffage. Bann shevrète i vien roz kan i shofe azot.
rougir, vb. intr. 02 [devenir rouge sous l’effet d’une émotion, en parlant du visage] : rouji(r), rouzi(r) ; vnir rouj/ rouz ◊ Alors, dans mon coin, j'ai rougi un grand coup. « Là, dan mon koin, moin la rouzi in gro kou. » (Kristian, Zistoir Kristian). ◊ Ary rougit comme un piment mûr. Ary la-vnü rouz parèy piman mîr.
Tag :
rougir