ouvrager, tr. 01 [travailler qqch délicatement et avec la plus grande minutie] : ouvr', ouvré ◊ À Cilaos, on ouvrage le bois d'olive, les jours de Cilaos. Silaos, i ouvr' boi-d'oliv, èk brodri Silaos.
ouvrager, tr. 02 [enrichir, enjoliver, orner, décorer] : zizit(e, é) ; mètte zizite ◊ Ouvrager d'or une reliure : zizite èk l'or inn* reliür ; mètte zizite en or dann inn* reliür.