aversion
aversion, nom 01 [pour un animal, pour une chose – vive répugnance, dégoût] : dégou [polys. Voir "petite quantité de boisson"] ; hène ; détéstassion ◊ Il a de l'aversion pour le vin. Li néna dégou lo* vin. Lo* vin i dégoute ali. ◊ Elle a une aversion de l’injustice. Èl néna in détéstassion/ inn hène kontr' linjüstisse.
aversion, nom 02 [pour une personne : antipathie ; haine ; inimitié] : détéstassion ; hène ; lantipati ; lavèrsion [cf. angl., esp., franç., port., haït., maur., seych.] ◊ Ils ont de l'aversion l'un pour l'autre. Zot deux Néna la détéstassion/ la hène/ lantipati/ lavèrsion inn pou l'ot. Zot deux i manje pa in grin-d'sèl ansanm. Zot deux : deux pointe zéguiy. ◊ Elle a/éprouve de l'aversion pour lui/envers lui/ à son égard. Èl i ème p'ali ditou ! Èl i détèste ali. Èl i süporte p’ali ; él i anpare p’ali.