avoisiner, vb. tr. 01 [être voisin, proche de ; jouxter ; approcher (de)] : lé à-koté ; lé kosté sanm ; lé bordé sanm ◊ Les états qui avoisinent la France. Bann péi lé à-koté la France/ lé kosté sanm la France.
avoisiner, vb. tr. 02 [(fig.) – être peu différent de ; ressembler à] : tourne otour ; lé pa loin ◊ Un prix qui avoisine le million. In prix (k')i tourne otour in milion. ◊ Ses économies avoisinent mille euros. Son zékonomi/ larjan li la-amassé lé pa loin mille leuro.