blâmer, vb. tr. 01 [désapprouver ; condamner ; critiquer ; réprouver] : blam(e, é) ; kondan(e, é) ◊ Blâmer quelqu'un pour son attitude : blame in moune/ kondane in moune po son manièr-fé.
blâmer, vb. tr. 02 [punir d'un blâme quelqu’un] : blam(e, é) ◊ Il a été blâmé par le conseil de discipline. Lo* konsèy-dissipline la-blame ali. Li la-gaingne in blame èk lo konsèy-dissipline.