braire, vb. intr. 01 [crier en parlant de l'âne] : kriy(e, é) ; hihan(e, é) ◊ Quand elle l’a entendu braire, Adèle est allée Cf. son âne dans le pré. Kan-k èl la-antandü son bourik hihané, Adèle la-parti woir ali dann karo zèrb.
braire, vb. intr. 02 [crier comme un âne] : kriye konm bourik.