ben, adv. [(fam.] – bien, eh bien] ◊ Pt'êt' ben qu'oui. Somanké (il est possible que. ≠ réu. sanmanké) ; saspé ◊ Pt'êt' ben qu' oui Pt'êt' ben qu' non. Somanké oui, somanké non. ◊ Ben, mon vieux ! Bin, mounoir !