Mot précédent
secouement
Mot suivant
secourable
secouer
secouer, vb. B, pr. 01 [s’agiter vivement pour se débarrasser de qqch qui incommode ; s’ébrouer] : sekouye (+ complt) ; sakouye [ancien] ◊ les chiens mouillés se sont secoués sur le palier. Bann shien mouyé la-vnü sekouye/ sakouye zot leau dessi palié.
secouer, vb. B, pr. 02 [(fam.) – réagir contre le découragement, l’inertie] : grouye son* kalbasse/ son payasse ; bouze son kalbasse/ son kadav ; dégaj(e, é) ◊ secouez-vous, il reste beaucoup à faire. Grouye zot payasse/ Bouze zot kadav, néna ankor bonpé po fé/ fèr. Dégaje vitman/ fé lo* vif, néna ankor bonpé travay po fé/ fèr
Tag :
secouer